Friday, February 28, 2014


សិទ្ធិ​មនុស្ស

សហរដ្ឋ​អាមេរិក​បង្ហាញ​ពី​ការ​បោះឆ្នោត​មិន​ត្រឹមត្រូវ​និង​ការ​រំលោភ​សិទ្ធិ​មនុស្ស​នៅ​កម្ពុជា

ម៉ែន គឹមសេង 28 កុម្ភៈ 2014
វ៉ាស៊ីនតោន សហរដ្ឋ​អាមេរិក​បាន​រិះគន់​ការ​រំលោភ​សិទ្ធិ​មនុស្ស​នៅ​ប្រទេស​កម្ពុជា​ដែល​ប្រព្រឹត្ត​ឡើង​ដោយ​កងកម្លាំង​ប្រដាប់​អាវុធ​និង​ការ​បោះឆ្នោត​មិន​ត្រឹមត្រូវ​ដែល​ធ្វើ​ឱ្យ​បាត់​សិទ្ធិ​ពលរដ្ឋ​ជា​ច្រើន​នាក់។
របាយការណ៍​សិទ្ធិ​មនុស្ស​ប្រចាំ​ឆ្នាំ​ដែល​ចេញ​ផ្សាយ​ដោយ​ក្រសួង​ការបរទេស​សហរដ្ឋ​អាមេរិក​កាលពី​ថ្ងៃ​ព្រហស្បតិ៍​បាន​បញ្ជាក់​ថា​ ការ​បោះឆ្នោត​ជាតិ​ថ្ងៃ​ទី​២៨​ខែ​កក្កដា​ឆ្នាំ​២០១៣​កន្លងមក​នេះ​មាន​«ចំណុច​ខ្វះ​ខាត​ជាច្រើន​ក្នុង​នោះ​មាន​បញ្ហា​ទាក់​ទង​នឹង​ការ​ចុះ​ឈ្មោះ​ អ្នក​បោះឆ្នោត ​ការ​មិន​ទទួល​បាន​សិទ្ធិ​ប្រើ​ប្រាស់​បណ្តាញ​សារព័ត៌មាន​ស្មើ​គ្នា ​និង​ការ​ចេញ​ប័ណ្ណ​បណ្តោះអាសន្ន​ឱ្យ​អ្នកបោះឆ្នោត​យ៉ាង​ច្រើន​ខុសប្រក្រតី»
លទ្ធផល​នៃ​កា​របោះឆ្នោត​នេះ​ត្រូវ​បាន​គណបក្ស​សង្គ្រោះ​ជាតិ​ដែល​ជា​គណបក្ស​ប្រឆាំង​ដ៏​ធំ​ក្នុង​ប្រ ទេស​កម្ពុជា​មិន​ទទួល​យក​ហើយ​បន្ត​ការ​តវ៉ា​រហូត​ដល់​សព្វថ្ងៃ​នេះ។ ​ បើ​ទោះ​បី​ជា​បញ្ជាក់​ថា​គណ បក្ស​ប្រជាជន​កម្ពុជា​ជា​អ្នក​ឈ្នះ​សំឡេង​ភាគ​ច្រើន​ក៏ ​របាយការណ៍​នេះ​មិន​បញ្ជាក់​ថា​បាន​ប៉ុន្មាន​អាសនៈ​ទេ។
របាយការណ៍​សិទ្ធិ​មនុស្ស​នេះ​ក៏​បាន​រិះគន់​ដល់​ប្រព័ន្ធ​តុលាការ​ខ្មែរ​ថា​មិន​មាន​ប្រសិទ្ធភាព​និង​បម្រើ​នយោបាយ សេរីភាព​នៃ​សារព័ត៌មាន​និង​ការ​ជួប​ប្រជុំ​ត្រូវបាន​រឹតត្បិត​ និង ​មាន​ការរំលោភបំពាន​លើ​អ្នក​ទោស​ជាដើម។
របាយការណ៍​នោះ​បាន​បន្ថែម​ថា៖​ «កងកម្លាំង​សន្តិសុខ​ត្រូវ​បាន​គេ​រាយការណ៍​មក​ថា​បាន​បាញ់​សម្លាប់​មនុស្ស​យ៉ាង​អាណាធិបតេយ្យ។ ពេល​ខ្លះ​រដ្ឋាភិបាល​រំខាន​ដល់​សេរីភាព​នៃ​ការ​ជួប​ប្រជុំ»
របាយការណ៍​ដែល​មាន​៣១​ទំព័រ​នេះ​ក៏​បាន​កត់​សម្គាល់​ពី​ការ​រំលោភ​សិទ្ធិ​កម្មករ​រោងចក្រ​ក្នុង​ការ​តវ៉ា​ផង​ដែរ​ដោយ​ថៅកែ​រោងចក្រយាយី​រំខាន​សហជីព ​ក្នុង​នោះ ​មាន​ការ​បណ្តេញ​មេដឹកនាំ​សហជីព​ នៅ​ក្នុង​រោងចក្រ​កាត់​ដេរ​និង​សហគ្រាស​ដទៃ​ទៀត។
បើទោះ​បី​ជា​មាន​ច្បាប់​ការពារ​កូដករ​ពីកា​រសងសឹក​ក៏​ «​កម្មករ​ត្រូវ​បាន​គេ​បណ្តេញ​ចេញ​ដោយ​ប្រើ​លេស​ក្លែងក្លាយ​ជាច្រើន​ក្រោយពី​ពួកគេ​ចូលរួម​ក្នុង​កូដកម្ម»
របាយការណ៍​នេះ​ផ្តល់​ការ​រំលឹក​ដល់​និយោជក​ថា៖ «ក្នុង​ខណៈ​ពេល​ដែល​កូដកម្ម​ភាគច្រើន​មិន​ត្រឹមត្រូវ​តាម​ច្បាប់​ ក៏​ការ​ចូលរួម​ក្នុង​កូដ​កម្ម​នោះ​មិន​អាចផ្តល់​ជា​ហេតុផល​ដែល​អាច​ទទួលបាន​នៅ​ចំពោះ​មុខ​ច្បាប់​ដើម្បី​បណ្តេញ​អ្នក​ធ្វើ​កូដកម្ម​ទាំង​នោះ​ទេ»

អត្ថបទ​​​ព័ត៌មាន​​​ទាក់ទង




Rare statue unearthed by Chinese developer
Fri, 28 February 2014

A Chinese-owned company in Preah Vihear’s Tbeng Mean­chey district stumbled across an 8th-century sandstone carving of the Buddha while excavating land there on Wednesday, the provincial culture department said yesterday.
Oug Vireak, a deputy with the culture department, said the firm Lan Feng had been bulldozing a two-metre-deep hole in the vicinity of the Yeak Phlok temple when they uncovered the pre-Angkorian relic, which measures 60 centimetres by 60 centimetres at the base and weighs some 50 kilograms.
“We came to investigate in the area, and we were able to confirm that it is a kind of sandstone [statue] which was made in the 8th century at the Yeak Phlok temple area,” Vireak said. “Now we are keeping it at the company before transferring it to the culture department.”
Moa Ri, director of the culture department’s heritage office, said that officials had requested that Lan Feng temporarily stop bulldozing in the area until experts are able to examine it further, noting that more antiquities could be buried there.
“The villagers gathered in this area and want to dig in it, but we could not allow them to,” he said. “We are afraid of them affecting the antiquities in the area. They are state property. No one can take them to another place or sell it.”
Ri also said that the company must notify culture authorities when they discover such archaeological artefacts.
Villagers have accused Lan Feng of clearing land without regard to the boundaries of their 9,000-hectare concession, and of failing to consider the concession’s impact on locals.
Yesterday, ethnic villager Phan Sokhet, 25, said that some 100 villagers had gathered to watch over the area overnight to ensure that the company did not abscond with any other still-buried relics.
“We are afraid the company would not report it to the authorities if they found some antiques, or would keep it secret,” he said. “That’s why we came to sleep here and keep watch. One worker from the company told us [about the statue]; that’s how we knew about it.”
Lor Chan, a coordinator for the rights group Adhoc, said that villagers had “suggested the authorities take [the statue] right away to keep it at the Culture Department, not at the company office”.
However, Hau An Tak, an interpreter for Fan Leng, maintained that the company had no intention to steal any artefacts, and said the firm would comply with the Culture Department’s request to hold off on further excavations until experts had examined the site.
Tbeng Meanchey district governor Paing Yeat, meanwhile, said that authorities had stationed police to prevent anyone from disturbing the area.

Contact author: Sen David



Leaflet arrests questioned
Fri, 28 February 2014

The arrests and temporary detainment of two union activists for passing out pamphlets yesterday has union supporters and a prominent lawyer questioning whether a law even exists that would justify the police action.
Russei Keo district police arrested Yin Sareoun, secretary general of National Trades Union Congress (NTUC), and Choub Nith, an accountant with the union, as they passed out flyers supporting a worker boycott on overtime work in front of Evergreen Apparel (Cambodia) Co Ltd.
“When my accountant and I were passing out leaflets to Evergreen workers, a few policemen came and grabbed my bag and motorcycle key without saying anything to us,” Sareoun told the Post yesterday. “After that, they took us to their office for questioning and released us after we agreed to thumbprint a document” about an hour later.
Phnom Penh City Hall spokesman Long Dimanche yesterday said the arrests were legitimate, because the law requires people to get permission from the government before handing out any kind of flyer to the public.
Sareoun and Nith’s arrests yesterday serve as an example of the consequences people who break this law will face, Dimanche said.
“Anyone who illegally distributes leaflets will face detainment by authorities,” Dimanche told the Post yesterday. “Our authorities will arrest them again if they hand out leaflets without a letter of permission.”
The flyers Sareoun and Nith handed out encouraged workers to participate in an attempted industry-wide boycott of overtime work, in protest at the government’s refusal to set the garment sector’s 2014 minimum wage at $160 per month and release 21 detainees arrested at demonstrations supporting a garment worker strike early last month.
A law requiring people to receive government approval before handing out free literature sounded far-fetched to Sok Sam Oeun, an attorney and president of the Cambodian Defenders Project.
“I don’t think there is such a law,” Sam Oeun said after hearing of the arrests. “I think that giving a pamphlet like that, I think that is just part of freedom.”
Police can intervene if pamphlets are passed out to incite people to take action against the government, Sam Oeun said. But such action is reserved for cases in which the literature suggests violent action toward police and government officials.
The arrests yesterday also made little sense to Moeun Tola, head of the Community Legal Education Center’s labour program, who has attended and moderated meetings of union groups supporting the boycott.
“What they claim is just groundless,” said Tola, who wondered if people passing out flyers advertising bars and restaurants are required to seek permission from the government. “I think the main purpose is for the authorities to restrict, to intimidate the group of unions” supporting the boycott.
Tola added that military police presence inside garment factories this week is a ploy to bully workers into working overtime, rather than leave after their eight-hour shifts.
Military police spokesman Kheng Tito yesterday confirmed military police presence inside factories, but said it was a security measure.

Contact authors: Khouth Sophak Chakrya and Sean Teehan



Cambodia’s violent peace
Fri, 28 February 2014

Cambodia's government has been getting away with murder. Not the kind of genocidal slaughter conducted by the Khmer Rouge in the 1970s.
Nor the scale of killing that has been roiling Syria, or that has put Ukraine, Venezuela, Thailand and Bangladesh in the global headlines of late. But murder nonetheless, with Cambodian citizens deliberately targeted by their country’s security forces.
On January 3, five striking garment workers were shot dead in Phnom Penh while peacefully demanding a minimum livable wage. Many others were severely injured by gunfire and beatings.
More than 20 have been detained without trial. This followed deadly violence against unarmed demonstrators protesting against last year’s deeply flawed national election, won, yet again, by Prime Minister Hun Sen’s ruling Cambodian People’s Party, which has dominated political life for more than three decades.
The recent killings repeat a pattern of political violence that has recurred all too often at crucial moments in Cambodia’s history – even after the 1991 Paris Peace Agreements, which were intended to bring not only peace, but also democracy and human-rights protection to the country’s long-suffering people.
No country in the world deserved all three more, ravaged as it was for two decades by massive United States bombing, civil war, a genocidal reign of terror by the Khmer Rouge, invasion by Vietnam and more civil war – with some two million dead as a result.
Hopes were high that Cambodia had been set on a transformative path by the success of the United Nations peace plan, the huge peacekeeping operation that followed and the remarkably peaceful election of 1993 (in all of which Australia played a leading role during my time as Foreign Minister).
In some respects, those hopes have been realised. The Khmer Rouge did wither away, and with it the lingering threat of renewed civil war. The Cambodian economy – strongly supported in recent years by aid and investment from China – has grown steadily (though it lags behind most of its regional neighbours, and concerns about corruption and political instability are preventing it from reaching its full potential).
But Cambodia’s record on democracy and human rights since the Paris Peace Agreements has not been a good one. A grenade attack on an opposition rally led by Sam Rainsy in March 1997 killed 16 people and injured more than 100.
That July, after an uneasy period of sharing power with Prince Norodom Ranariddh’s royalist party, Hun Sen launched a bloody coup in which his opponents were exiled, arrested, tortured, and in some cases summarily executed.
Neither episode generated much international reaction: Hun Sen still had enough political capital from his fight against the Khmer Rouge and his cooperative role in the peace process, while Sam Rainsy was regarded as deeply flawed, and the royalist leadership as feckless.
Cambodia-fatigue among policymakers also played a role. At the time, I wanted to believe that these reverses would be temporary, and there were too many like me.
Since then, while preserving a democratic façade, Hun Sen has ruled, for all practical purposes, as an autocrat, showing scant regard for rights of free expression and association – and resorting to violent repression whenever he has deemed it necessary to preserve his and his party’s position.
This has been accompanied by staggering levels of corruption, with Cambodia ranked 160th by Transparency International, out of 175 countries.
There are stories, unverifiable but plausible, that 20 or more of Hun Sen’s closest associates have each amassed more than $1 billion through misappropriation of state assets, illegal economic activity and favouritism in state procurement and contracting.
There has also been political patronage bordering on parody, with one recent count putting the government’s size at 244 ministers and secretaries of state.
For far too long, Hun Sen and his colleagues have been getting away with violence, human-rights abuses, corruption, and media and electoral manipulation without serious internal or external challenge.
But things are beginning to change. A credible new opposition party – the Cambodia National Rescue Party – has emerged under Sam Rainsy (who looks a little more like a national leader now than just a monochromatic anti-Vietnamese crusader), gaining significant popular support.
A large number of social-media-savvy young voters have been turning out in the streets demanding a change of government.
Internationally, too, some pressure has been building, but not enough.
Ed Royce, Chairman of the US House Foreign Affairs Committee, has called on Hun Sen to resign; condemnatory resolutions have been passed in a number of parliaments; and many states entered criticisms of one kind or another into the record when the UN Human Rights Council reviewed Cambodia’s human-rights record in Geneva a few weeks ago.
But the tone of too many of these statements has been muted. Australia’s statements have been typical – falling over backward to avoid giving offence, and too anxious to balance criticism with praise.
Australia’s new foreign minister, Julie Bishop, has talked, as foreign ministers often do, of the need to avoid unproductive “megaphone diplomacy” and to “engage, not enrage” her counterparts.
But, it seems that no robust critique was delivered when she met privately with Hun Sen in Phnom Penh on February 22 – even though Australia’s high standing in Cambodia (not least owing to its historical role in the peace process) means that its voice certainly would have been listened to.
There is a place for quiet diplomacy that relies on genuine engagement to encourage significant behavioural change. But when states behave badly enough for long enough, loud megaphones can also be in order.
I know Hun Sen and worked well with him in the past. I have resisted strong public criticism until now, because I thought there was hope for both him and his government.
But their behaviour has now moved beyond the civilised pale. It is time for Cambodia’s political leaders to be named, shamed, investigated and sanctioned by the international community.

PROJECT SYNDICATE
Contact author: Gareth Evans


News ទស្សនៈសារព័ត៌មាន 28-02-2014


News ទស្សនៈសារព័ត៌មាន 27-02-2014




លោក​កុយ វណ្ណា

To Ung Bun Heang alias Sacrava

by Koy Vanna

News ទស្សនៈសារព័ត៌មាន 28-02-2014



អត្ថបទចុះ​ផ្សាយ​នៅ​ថ្ងៃ ព្រហស្បតិ៍ 27 កុម្ភៈ 2014 - ព័ត៌មានទើប​កែប្រើ​លើកចុងក្រោយ​ ថ្ងៃ ព្រហស្បតិ៍ 27 កុម្ភៈ 2014

សហ​ជីព​អះ​អាង​ថា​ត្រៀម​ត​ទល់​បណ្តឹង​របស់​សមា​គម​រោង​ចក្រ​កាត់​ដេរ

ដោយ ប្រាក់ ធីតា

សហ​ជីព​ទាំង​៦ ដែល​ត្រូវ​សមាគម​រោង​ចក្រ​កាត់​ដេរ​កម្ពុជា គ្រោង​នឹងដាក់​បណ្តឹង​នោះ បាន​តៀម​ខ្លួន​រួច​ជា​ស្រេច​និង​បាន​ស្វាគមន៍​ចំពោះ​ពាក្យ​បណ្តឹង។ ការ​អះ​អាង​បែបនេះ​បាន​ធ្វើ​ឡើង​បន្ទាប់​ពី​សមាគម​រោង​ចក្រ​កាត់​ដេរ​កម្ពុជា ទទួល​បាន​សិទ្ធិ​ពី​រោង​ចក្រ​ចំនួន ១៧០ ដែល​មាន​បំណង​ប្តឹង​សហ​ជីព​ទាំង​នោះ​ដើម្បី​ឲ្យ​សង​ថ្លៃ​ខូ​ត​ខាត ក្នុង​ពេល​ដែលមាន​បាតុ​កម្ម​កន្លង​មក​។


សេចក្តីរាយការណ៍ របស់ ប្រាក់ ធីតា
(01:55)


ប្រធាន​សមាគម គ្រូបង្រៀន​កម្ពុជា​ឯករាជ្យ លោក រ៉ុង ឈុន បាន​អះអាង​ថា សហជីព​របស់​លោក​ក៏​ដូច​ជា​សហជីព​ផ្សេង​ទៀត​ដែរ​នឹង​តតាំង​ពាក្យ​បណ្តឹង​នោះ​ប្រសិនបើ​និយោជក​រោងចក្រ​ដាក់ពាក្យ​ប្តឹង​សហជីព​មែន​នោះ ។ លោក​អះអាងថា នេះ​ជា​សិទ្ធិ​របស់​និយោជក ប៉ុន្តែ លោក​បាន​បញ្ជាក់ថា សហជីព​មិនបាន​ញុះ​ញង់​កម្មករ រឺក៏​មាន​ចេតនា​បង្ក​ការ​ខូត​ខាត​ដល់​រោង​ចក្រ​ណា​នោះទេ។

សកម្មជន​សហជីព​រូប​នេះ​បាន​ចាត់​ទុក​ការ​ប្តឹង​របស់​សមាគម​រោង​ចក្រ​កាត់​ដេរ​កម្ពុជា​ថា ជា​វិធី​ហួស​សម័យ ដែល​ប្រើ​ប្រព័ន្ធ​តុលា​ការ​ដើម្បី​ដាក់​សម្ពាធ​លើ​សហជីព។ យ៉ាងណា​ក៏​ដោយ​លោក​ក៏បាន​ស្វាគមន៍ ហើយ​ក៏​មិន​រុញ​រា​ក្នុង​ការ​ចូល​ខ្លួន​ទៅ​បំភ្លឺ​ដែរ។លោក​រ៉ុង ឈុន បាន​បន្ថែមថា សហជីព​គ្មាន​ប្រាក់​ឯណា​ទៅ​សង​នោះទេ ព្រោះ​កន្លងមក​សហជីព​ធ្វើការ​គ្មាន​ប្រាក់កម្រៃ ហើយ​ធ្វើ​ការបម្រើ​ផល​ប្រ​យោ​ជ​ឲ្យ​តែ​កម្មករ ប៉ុណ្ណោះ។

សមាគម​និយោ​ជក​រោងចក្រ​កាត់ដេរ​មិនអាច​ទាក់ទង​បានទេ​នៅថ្ងៃនេះ ប៉ុន្តែ កាសែត​ក្នុងស្រុក បាន​ស្រង់​សម្តី​លោក ខេន លូ អគ្គ​លេខា​ធិការ​សមាគម​រោងចក្រ​កាត់ដេរ​កម្ពុជា​ថា សមាគម​បានទទួល​សិទ្ធិ​ពី​រោងចក្រ​ចំនួន ១៧០ ឲ្យ​ប្តឹង​សហជីព​ទាំងនោះ​ដើម្បី​ទារ​សំណង​ការខូចខាត​ដែល​បង្កឡើង​ដោយ​ក្រុម​អ្នកធ្វើ​បាតុ​កម្ម​ហិង្សា។
 លោក ខេន លូ ក៏បាន​បញ្ជាក់​ពី​ឈ្មោះ​របស់​សហជីព​ទាំង ៦នោះ​រួមមាន សហព័ន្ធ​សហជីព​ប្រជា​ធិប​តេយ្យ​កម្មករ​កាត់​ដេរ​កម្ពុជា (ស៊ី​ខៅ​ឌូ) សហព័ន្ធ​សហជីព​ជាតិ​នៃ​ឧស្សាហកម្ម​កាត់ដេរ​កម្ពុ​ជា សម្ព័ន្ធ​សហជីព​សេរី​កម្មករ​កម្ពុជា សមាគម​គ្រូបង្រៀន​កម្ពុជា​ឯករាជ្យ និង​សម្ព័ន្ធ​សហជីព​កម្ពុជា។


គួរ​បញ្ជាក់​ថា​កន្លង​មក សហជីព​កម្មករ​ទាំង៦ បាន​ដឹកនាំ​កម្មករ​ធ្វើ​បាតុ​កម្ម​ទាមទារ​ឲ្យ​រដ្ឋាភិបាល និង​សមាគម​ថៅកែ​រោង​ចក្រ​កាត់​ដេរ​នៅ​កម្ពុជា​ដំឡើង​ប្រាក់​ឈ្មួ​ល​អប្បមារ​ដល់ក​ម្មករ​ឲ្យ​បាន ១៦០ដុល្លា កាល​ពីដើម​ខែមករា ឆ្នាំ ២០១៤​កន្លង​មក​ថ្មី​ៗ​នេះ។ ក្នុងពេល​បាតុកម្ម​នោះ ក៏មាន​រោងចក្រ​ជាច្រើន​បាន​រង​ការ​វាយ​កំទេច និង​បំផ្លាញ ៕


ពុធ 26 កុម្ភៈ 2014

នាង សុ​ឃុន ខ្ញុំ​ប្តឹង​នាយក​រដ្ឋ​មន្ត្រី ហ៊ុន​សែន ពី​ព្រោះ​ខ្ញុំ​បារម្ភ​ពី​ប្រទេស​ជាតិ


បទយកការណ៍​របស់របស់ អ៊ឹម ណាវិន
(08:07)


យុវជន នាង សុ​ឃុន បាន​ធ្វើ​ឲ្យ​មាន​ការ​ចាប់​អារម្មណ៍​ខ្លាំង​ ដោយ​សារ​ការ​ដាក់​ពា​ក្យ​បណ្តឹង ប្តឹង​លោក​នាយក​រដ្ឋ​មន្ត្រី​ ពី​ការ​ធ្វើ​ឲ្យ​បាត់​បង់​កោះ​មួយ​ចំនួន ​ទៅ​ប្រ​ទេស​វៀត​ណាម។ ជា​កូន កសិករ​ និង​ជា​ក្មេង​វត្ត​បន្ត​ការ​សិក្សា​នៅ​ភ្នំពេញ នាង សុ​ឃុន និយាយ​ថា បណ្តឹង​លើ​រូប​នាយក​រដ្ឋ​មន្ត្រី នៅ​ពេល​នេះ​ដោយ​សារ​លោក​បារម្ភ​ពី​ប្រទេស​ជាតិ ហើយ​ថា​បណ្តឹង​នោះ ជា​បណ្តឹង​ក្នុងនាម​លោក​ជា​កូន​ខ្មែរ មិន​ជាប់​ទាក់​ទង​នឹង​ករណី​នយោ​បាយ​នោះ​ឡើយ។

អត្ថបទចុះ​ផ្សាយ​នៅ​ថ្ងៃ ព្រហស្បតិ៍ 27 កុម្ភៈ 2014 - ព័ត៌មានទើប​កែប្រើ​លើកចុងក្រោយ​ ថ្ងៃ ព្រហស្បតិ៍ 27 កុម្ភៈ 2014

តុលា​ការ​សុំ​ឲ្យ​យុវជន​ដែល​ប្តឹង​លោក​នា​យក​រដ្ឋ​មន្ត្រី​បន្ថែម​ភស្តុ​តាង

ដោយ ប៉ែន បូណា


យុវជន​ម្នាក់​ដែល​បាន​ដាក់​ពាក្យ​ប្តឹង​លោក​នាយក​រដ្ឋមន្ត្រី ហ៊ុន សែន ទៅ​តុលាការ​ទាក់ទង​នឹង​ការ​បាត់​បង់​កោះ​ត្រល់​និង​កោះ​ក្រចក​សេះ​ទៅ​ឲ្យ​ប្រទេស​វៀតណាម​នោះ ត្រូវ​បាន​តុលា​ការ​ទាម​ទារ​ឲ្យ​បង្ហាញ​ភស្តុតាង​បន្ថែម​ទៀត។ យុវ​ជន នាង សុ​ឃុន ត្រូវបាន​តុលា​ការ​សាលា​ដំបូង​រាជ​ធានី​ភ្នំពេញ​កោះហៅ​ឲ្យ​ទៅ​បំភ្លឺ​ពាក្យ​បណ្តឹង​របស់ខ្លួន​នៅ​ព្រឹក​ថ្ងៃ​ព្រហស្បតិ៍​ទី ២៧ កុម្ភៈ​នេះ។ ក្រោយ​ចេញពី​តុលា​ការ យុវជន​រូប​នោះ​អះ​អាង​ថា នឹង​ដាក់​ភស្តុ​តាង​បន្ថែម​ជូន​តុលា​ការ​នៅ​ដើម​ខែ​មីនា​ខាង​មុខ។


សេចក្តីរាយការណ៍ របស់ ប៉ែន បូណា
(02:10)


យុវជន​ម្នាក់​ដែល​បាន​ដាក់​ពាក្យ​ប្តឹង​លោក​នាយក​រដ្ឋមន្ត្រី ហ៊ុន សែន ទៅ​តុលាការ​ទាក់ទង​នឹង​ការ​បាត់​បង់​កោះ​ត្រល់​និង​កោះ​ក្រចក​សេះ​ទៅ​ឲ្យ​ប្រទេស​វៀតណាម​នោះ ត្រូវ​បាន​តុលា​ការ​ទាម​ទារ​ឲ្យ​បង្ហាញ​ភស្តុតាង​បន្ថែម​ទៀត។ យុវ​ជន នាង សុ​ឃុន ត្រូវបាន​តុលា​ការ​សាលា​ដំបូង​រាជ​ធានី​ភ្នំពេញ​កោះហៅ​ឲ្យ​ទៅ​បំភ្លឺ​ពាក្យ​បណ្តឹង​របស់ខ្លួន​នៅ​ព្រឹក​ថ្ងៃ​ព្រហស្បតិ៍​ទី ២៧ កុម្ភៈ​នេះ។ ក្រោយ​ចេញពី​តុលា​ការ យុវជន​រូប​នោះ​អះ​អាង​ថា នឹង​ដាក់​ភស្តុ​តាង​បន្ថែម​ជូន​តុលា​ការ​នៅ​ដើម​ខែ​មីនា​ខាង​មុខ។
បន្ទាប់ពី​បាន​ទទួល​ពាក្យ​បណ្តឹង​និង​ក្រោយ​ពី​បាន​សាក​សួរ​ដើម​បណ្តឹង​រួច​មក តុលាការ​សាលា​ដំបូង​រាជ​ធានី​ភ្នំ​ពេញ​បាន​ទាម​ទារ​ឲ្យ​យុ​វជន​ឈ្មោះ នាង សុ​ឃុន បង្ហាញ​ភស្តុតាង​បន្ថែម​ទៀត​ដើម្បី​ការពារ​ពាក្យ​បណ្តឹង​របស់​ខ្លួន។ យុវ​ជន​រូបនេះ​បាន​ដាក់​ពាក្យ​ប្តឹង​ប្រឆាំង​លោក​នាយក​រដ្ឋ​មន្ត្រី ហ៊ុន សែន ទៅ​តុលា​ការ​សាលា​ដំបូង​រាជ​ធានី​ភ្នំ​ពេញ​ពីបទ​ធ្វើ​ឲ្យ​បាត់​បង់​កោះ​ត្រល់ និង​កោះ​ក្រចក​សេះ​ទៅ​ឲ្យ​ប្រ​ទេស​វៀត​ណាម។

ក្រោយ​ចេញពី​តុលា​ការ​នៅ​ព្រឹក​ថ្ងៃ​ព្រ​ស​ហ្ប​តិ៍​នេះ យុវជន​នាង សុ​ឃុន បាន​ប្រាប់​វិទ្យុ​បារាំង​អន្តរជាតិ​ថា លោក​នឹង​បន្ថែម​ភស្តុតាង​តាម​ការទាមទារ​របស់​តុលា​ការ​នៅ​ថ្ងៃទី៧មីនា​ខាងមុខ។ យុវជន​ដែល​ហ៊ាន​ប្តឹង​មេដឹកនាំ​កំពូល​រូបនេះ​បាន​បញ្ជាក់​ថា ខ្លួន​បានដាក់​ភស្តុតាង​មួយ​ចំនួន​រួចហើយ​ដូចជា​កិច្ច ព្រមព្រៀង​សន្ធិសញ្ញា​ឆ្នាំ ១៩៨២ រវាង​កម្ពុជា​និង​វៀតណាម និង​ឯកសារ​ទាក់ទង​នឹង​កិច្ចព្រមព្រៀង​ទី ក្រុង​ប៉ារីស​ឆ្នាំ ១៩៩១ ជាដើម។ ប៉ុន្តែ ភស្តុតាង​ទាំងនោះ​ត្រូវបាន​តុលា​ការ​អះ​អាង​ថា​មិន​ទាន់​គ្រប់​គ្រាន់​ទេ។

ជា​កូន​កសិករ​អាយុ ២៥ឆ្នាំ​មកពី​ខេត្តកំពង់ធំ យុវជន នាង សុ​ឃុន បញ្ជាក់​ថា ពាក្យ​បណ្តឹង​នេះ​ធ្វើ​ឡើង​ក្នុង​នាម​ជា​កូន​ខ្មែរ និង​មិន​ជាប់ទាក់ទង​នឹង​នយោបាយ​នោះទេ។ យ៉ាងណាក៏ដោយ យុវជន​រូបនេះ​អះអាងថា ខ្លួន​ជា​អ្នកគាំទ្រ​គោល​នយោបាយ​គណបក្ស​ស​ង្គ្រោះ​ជាតិ។ ទំនងជា​ឆ្លើយតប​ដោយ​ប្រយោល​ចំពោះ​បញ្ហា​នេះ លោក​នាយក​រដ្ឋមន្ត្រី ហ៊ុន សែន បាន​រិះគន់​ចំពោះ​ការប្រើប្រាស់​យុវជន​ដើម្បី​សម្រេច​គោល​ដៅ​នយោបាយ។ ថ្លែង​ក្នុង​សន្និសីទ​ស្តីពី​ចក្ខុវិស័យ​កម្ពុជា​ឆ្នាំ ២០១៤ នៅឯ​សណ្ឋាគារ  Intercontinental ក្នុង​ទីក្រុង​ភ្នំពេញ នៅ​ព្រឹក​ថ្ងៃ​ព្រហស្បតិ៍​នេះ លោក​នាយក​រដ្ឋ​មន្ត្រី បាន​អះ​អាង​ថា លោក​ការ​ពារ​ដាច់ខាត​ចំពោះ​ផល​ប្រយោជន៍​យុវជន ប៉ុន្តែ មិន​គាំទ្រ​សកម្មភាព​ដែល​យក​អនា​គត​របស់​យុវជន​កម្ពុជា​ដើម្បី​ជា​សាក​ល្បង​និង​ធ្វើជា​ដើមទុន​ក្នុងការ​សម្រេច​មហិច្ឆតា​នយោបាយ​របស់​មនុស្ស​មួយក្រុម​តូច​ណា​នោះទេ។

កាលពី​ឆ្នាំ ២០១២ កន្លងទៅ លោក​នាយក​រដ្ឋមន្ត្រី ក៏​ធ្លាប់បាន​ពន្យល់​ចំពោះមុខ​អង្គសភា​អំពី​មូល​ហេតុ​នៃ​ការ​បាត់បង់​កោះត្រល់​នេះ​រួចហើយ។ យ៉ាង​ណា​ក៏ដោយ គេ​នៅ​រង់ចាំ​មើលថា តើ​តុលា​ការ​នឹង​ចាត់​ការ​ពាក្យ​បណ្តឹង​នេះ​បន្តទៀត​ដោយ​របៀប​ណា?



Montreal pedophile arrested in Cambodia
Posted on 2/26/2014 1:59:00 PM by Trudie Mason and Patrick Lejtenyi

A Montreal man who served time here for sexually assaulting little girls is under arrest in Cambodia.
70-year old Pierre Deslauriers is accused of paying young boys small amounts of cash to perform sex acts.
La Presse reports that police came looking for him at the rooming house where he was staying in the tourist town of Siem Reap after witnesses complained that he was taking boys into a wooded area.
Police say when they knocked on his door, Deslauriers locked himself in and slashed himself with a knife. He is recovering in hospital.
Back in the 1990s, Deslauriers spoke in defense of pedophilia at an academic conference at College de Maisonneuve, predicting adult-child sex would become accepted as normal within a couple of centuries.
Anti-sex tourism advoicates say Westerners often aren't aware of the penalties they face if arrested on sex charges abroad.
Marco Sotelo of the Montreal-based International Bureau for Children's Rights says both the country of origin and the destination country have a responsibility to make sure tourists know local laws on sex with children, and the risks they run if they flaunt them.
But Soleto says private sector tourism companies also need to educate their clients about the risks involved.

Photo courtesy ACTION POUR LES ENFANTS


លោក កុយ​វណ្ណា

ចំរៀង ៩៩ឆ្នាំរង់ចាំអស់ដី

ដោយលោក កុយ វណ្ណា

Thursday, February 27, 2014

News ទស្សនៈសារព័ត៌មាន 27-02-2014



Cambodia stand-off not over yet
27 February 2014 8:06AM


Throughout the post-election stand-off that has seen Sam Rainsy's CNRP party members refusing to take their seats, there have been several occasions when it looked as though talks between the ruling CPP and the CNRP might take place, but to date nothing has come of these apparently promising but ultimately unsuccessful efforts. This is despite the unusual intervention of the king, Norodom Sihanomi, who called on opposition members to take their seats in the parliament as long ago as September last year.
The most recent developments involving an agreement between the two opposing parties to hold talks next week do not address the central demands of the CNRP and won't 'break the deadlock', as Elliot Brennan suggested yesterday. Rather, as is clear from a report in the Cambodia Daily on 26 February, what will be discussed next week is future electoral reform.
The meeting will not discuss the key issue dividing the two parties, which is the CNRP claim of irregularities in last year's elections. So far as the CPP is concerned, that issue is not debatable. Nor is there evidence of the CPP's readiness to accede to other CNRP demands, not least the right to assume the presidency of the national assembly.

Photo by Flickr user Luc Forsyth.


Related Items

Interpreter